Feeds:
Berichten
Reacties

Opwarming

Goedenavond,

Bij het lezen van alweder een artikel over de opwarming van de aarde, dacht ik dat de kerk hier een ideale stok heeft om ons terug de kerk in te slaan. Bij de volgende encycliek zou men tot de conclusie kunnen komen dat al de warmte waarmede onze aarde wordt bestookt niet afkomstig is van co2 en andere rommel, maar van onze vunzige, elke dag onreinere lichamen. De minirokjes van de jonge veulens, de stijlvolle dames van middelbare leeftijd, ja zelfs de knipogende oma’s doen de thermostaat der mannenlijven volledig op hol slaan.
En ook omgekeerd, de vrouwen die de mooie jonge adonissen, mannen met buikje van middelbare leeftijd en zelfs de mankende opa’s zien voorbij flaneren krijgen ook plotselinge temperatuurstoornissen. Dus onze goddeloze gedachten gecombineerd met fysieke warmte is verantwoordelijk voor de opwarming van onze globe.
Eventueel kan men er nog aan toevoegen dat de industrie alsook valselijk beschuldigd wordt van de reukhinder, deze wansmakelijke geur zou alweder van onze naar ongebreidelde voortplanting smachtende lichamen afkomstig zijn.

Vriendelijke groet van de al goed opgewarmde Spaanders voor de Vlaanders

Advertenties

`T is gedaan

Goedenavond,

Alweer een jaar meer geleefd, en een jaar minder te leven. Beste wensen aan eenieder.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

26 letters

Goedemorgen,

Zoals ik al in een eerder schrijfsel deed, vergelijk ik taal en schrijven dikwijls met dingen uit het dagdagelijkse leven. Nu, soms kan het schrijven echt een monster zijn. Dan moet ik er tegen vechten, heb ik echt zin om het tegen zijn kloten te stampen, te vermoorden. De meest bloeddorstige gedachten razen dan door mijn hoofd op die momenten. Die vervloekte letters die, als je ze op de juiste volgorde geplaatst krijgt, o zo prachtig kunnen zijn. En dan plots vindt er een metamorfose plaats, het monster verandert in een prachtige nimf. Waar je nu eens op een hele zachte, lieve sensuele manier de liefde mee bedrijft. Het kan zelfs vunzig worden. En soms als het vunzig wordt, is wanneer ik de meeste inspiratie opdoe. Het vunzig zijn is voor mij een metafoor van eerlijk, retchttoe rechtaan schrijven. Duizenden gedachten, boosheid, blijheid in al zijn glorie. Geen franje. Zonder erbij na te denken komen de letters te staan waar ze moeten staan. Met één blik schrikken ze alle 26 terug. Ze hebben het door. Met mij wordt niet gespot in deze gemoedstoestand. Dat kan een aantal uren duren, een aantal dagen duren. Tot de geest alweder als een pudding ineenzakt, en de letters tijdelijk de macht weer overnemen. Met een spottende blik bekijken ze je, en ik zit daar dan. Een hoop doffe ellende.
Wat kan schrijven prachtig zijn.

Groeten van de Spaanders voor de Vlaanders

Onze jaartelling

Goedemorgen,

Het is weer bijna zover. Het Kerstfeest. Dit feest was ooit de aanleiding tot mijn eerste aanvaring met het clerus. Enfin, clerus, de godsdienstleraar. Als braaf kereltje van 10, uit het Gentse volgde ik godsdienst, zoals dat betaamde. En op die leeftijd was ik een nog een braaf Vlaams manneke die altijd goed oplette in de klas, maakt U zich geen zorgen,  daarna is alles goedgekomen.

In de geschiedenisles hadden we geleerd dat je nooit het jaar 0 mocht zeggen, want dat zoiets niet kon bestaan. Niet onbelangrijk, die tiep van geschiedenis deelde ons plechtig mede: “Onze jaartelling is de Christelijke jaartelling.”
Twee dagen later, godsdienstles. Die vergrijsde naar moteballen ruikende figuur van godsdienst maakt ons deelgenoot van het Kerstverhaal, “Op 25 december, werd het Kindeke Jezus geboren.” Om eventjes te tonen dat ik bij de pinken was, steek ik mijn vinger op en krijg de toestemming te spreken.
“Meneer, gij vergist U, t’is op den eerste januari, dat diene kleine ontsnapt is aan Maria haar baarmoeder. Want in de geschiedenisles heeft men ons verteld dat onze jaartelling begint op de geboorte van de verlosser. Ge zijt dus een week mis”
Daar kon onze gerespecteerde burger niet echt mee lachen, temeer omdat hij niet direct een kant en klaar antwoord klaar had. Daar had die droogstoppel zelf nooit bij stilgestaan, dat er ergens in bijna 2000 jaar gefoefeld was met een week. En dat vinden die leraars dus niet echt leuk om voor aap gezet te worden door een 10-jarige snotaap.
Nen ellenlange uitleg over de zon die draait en de kalenders die bijgewerkt moeten worden door de jaren heen was het gevolg.
Nog steeds niet overtuigd, replikeerde ik, en dat had ik dus beter niet kunnen doen: “Nu snap ik wat het geloof betekent, meneer. Ik moet gewoon geloven wat gij mij vertelt, maar dus vooral niet denken, Ja? En als ik het niet geloof, zult gij mij wel een andere blaas wijsmaken.”
Resultaat, U raadt het al, met mijn klikken en mijn klakken naar de directeur. Nu had die directeur ook niet direct een antwoord klaar op die kalender die niet klopte. En ik had zo lichtjes de indruk dat die directeur en de clerusman niet direct de grootste vrienden waren, Dus kwam ik er vanaf met een uurtje papiertjes rapen op de speelplaats.

Het uitnodigen van een eenzame is nog zoiets, want als we iets doen moeten we het goed doen. Dus als de ganse familie gezellig, of wat daarvoor moet doorgaan, bijelkaar zit moet er persé een eenzame uitgenodigd worden. Dat kan gaan van de Burgemeester van Schellebelle tot een of andere arme sloeber die al jaren aan de drank is. Het mooie van gans die kermis, en neen ik ben geen t vergeten, wel degelijk kermis, is dat ons geweten gesust is met één keer per jaar zoeits te doen, de andere 364 dagen van het jaar kan dat gajes van eenzamen, gaan eten bij Poverello en dus de pot op.

Gezellig kerstfeest, en wie mij wil uitnodigen op zijn kerstdiner moet er wel mijn twee nakomelingen en echtgenote bijnemen, want ik ben een eenzame met stijl.

Amen

Nood of interim?

Goedenavond,

We gaan erop vooruit. In plaats van een nooddregering is er nu een Interim regering. Naar het schijnt is ministers aannemen op vaste basis blijkbaar nogal prijzig. Flahaut beweert nochtans het tegensgestelde. Dit plan, blijkt nu, is uitgedokterd door de vereniging van Interim kantoren. De plaats waar ’s vrijdags de ministers hun cheque moeten gaan ontvangen is voorlopig geheim gehouden.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Haatmail

Goedenavond,

Dit vond ik een prachtig voorstel. Om het in voetbaltermen uit te drukken: Een prachtige voorzet laat je niet passeren, die kop je snoeihard binnen.

Here we go.

Goedenavond,

U wil een haatpost? Een haatpost zal het zijn!

Ik haat mensen die mensen haten! Dus deze regel van drie volgende, en ik heb het hier niet over drie vrouwen met maandstonden, voor de sufbubbels onder U, doch dit terzijde, haat ik mezelf dus ook. Goed opgemerkt beste lezer, U bent dan toch nog zo dom niet als ik op het eerste moment dacht. Ga u, lezer zijnde, nu vooral geen illusies maken, ik blijf U, en ik zeg U omdat enige vorm van elementaire beleefdheid mij niet onbekend is, maar een verachtelijk wezen vinden. Regel van drie, weet U nog? Dus haat ik U. Mezelf haat ik ook, maar dat is een liefde haat verhouding. Ik haat mezelf bijvoorbeeld omdat ik op eenzame hoogtes sta. Houden doe ik dan van mijzelf omdat ik bescheiden, begripvol en zacht ben tegenover diegenen die het verdienen. Niemand dus. Zo haat ik het inderdaad dat “ons kent ons” de enige waardemeter is om het kreupele gebrabbel der blogs te belonen. Verdere haatgevoelens ga ik hier niet meedelen want dat zou mij te ver leiden met als gevolg dat sommigen onder U zich gaan verhangen of op school met mitrailleurs gaan lopen zwaaien terwijl die dan weer een dodelijke kogelregen uitspuwen over de mensen die ik haat. En dit alles terwijl U uitschreeuwt: “Tom heeft gelijk, mijn leven betekent niets!” Laat mij hopen dat U nu voor eens en altijd weet waar uw plaats is, tuig van de richel!

Neen, als ik er goed over nadenk gun ik het U nog niet dat deze tirade tot een einde komt. Het is onmogelijk dat het na een paar zinnen reeds in uw suffe kop is doorgedrongen dat het hier (in blogland) stinkt zoals op mijn nonkel zjef zijn erf. Nonkel zjef had daar een mesthoop namelijk. De meeste van die mest produceerde hijzelf trouwens, en zijn dieet bestond alleen uit bruimne bonen met ajuinsaus, ik kan U verzekeren beste lezer, en ga nu niet zeiken omdat ik U nu eenmalig  “beste lezer” heb genoemd, ik bedoel daar totaal niets mee,  dat stinkt nog erger dan drie illegale Ghanezen die al vier dagen dood liggen in een verzegelde vrachtwagen tijdens de zomer. Of een walvis die ontploffingsklaar in de zon ligt te rotten, ik zeg maar iets. Maar goed, waar was ik gebleven? Even iets doen waar jullie totaal geen verstand van hebben, nadenken dus. Ah ja. Nu weet ik het weer. Wat voor chi chi kaka is dat allemaal met A blogs en B blogs? Wat is dat een A blog? Anaal opgenaaide mensen? Of Armetierig gezeik van een bekende mens? Zou zo allemaal maar eens kunnen? Een B blog? Belachelijk gebrabbel? En U daar beginnende blogger, Haal het niet in uw Godverdomde achterlijke kop daar te gaan reageren, want U wordt daar keihard afgemaakt. U klep houden en zorgen voor hits dat is Uw plebejische plicht. En ga vooral niet vriendelijk afscheid nemen, want dat vinden de omhooggevallen kloothommels “irritant”. U bent gewaarschuwd. Pas op, er zitten goede blogs tussen die zogenaamde A en B blogs. Maar diegenen die zichzelf zo au serieux nemen dat ze er zelf ongetwijfeld moeten van kotsen die mogen ze voor mijn part ritueel afmaken en de afgesneden blogteksten verspreiden over de vier windstreken.

Goh, ik heb mij wel laten gaan. Dju dat lucht op. Het is weer eens iets anders dan te reageren met: Leuk, mooi, aardig en dergelijke braakverwekkende kontlikkerij. Nu stop ik echt want mijn maag doet een beetje pijn.

Om te besluiten: No hard feelings, this mail uses the same disclaimer as Zezunja’s article: Jullie zijn met te veel en jullie zijn te dom.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Bom

Goedemiddag,

Het lijkt erop alsof er een bom is ingeslagen in blogland. Neen, neen, ik heb het niet over spectaculair nieuws. Her en der verspreid liggen een hoop zieltogende bloggers. Geen nieuwe berichten. Geen reacties. Doodse stilte.

Na het grote blogevenement waar er blijkbaar veel te veel gezopen is ligt iedereen in comateuze toestand. Of vallen er mischien geen prijzen te rapen in de nabije toekomst? Dat zou allemaal zomaar eens kunnen. In ieder geval ik hoop dat men snel begint met het puinruimen en het bloggen opnieuw een normaal ritme aanneemt. Want ja ik geniet van verschillende blogs.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders