Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Niek’ Category

Roeien

Goedemiddag,

Aan het begin van de Watersportbaan, de kom in de volksmond, waren er twee roeiclubs. Niek stapte de eerste binnen die hij tegenkwam op zijn weg, Sport Gent. Blauw wit. Het clublokaal was een groot café. Daar werden vergaderingen belegd, feesten gegeven en vooral veel pinten gedronken. Het lokaal hing vol met foto’s van roeikampioenen. Twee enorme vitrinekasten vol met bekers en medailles stonden tegen de muur.

Euhh,.. ‘T is om mij lid te worden van de roeclub.Vroeg Niek zachtjes.
“Wablieft? Zei het gezette mens vanachter de toogbank terwijl ze doorging met glazen spoelen.
“Ge moet wat luider praten manneke, anders versta ik U niet! Zei ze luid, alsof ze wou tonen hoe dat moest.
“Ik wil mij inschrijven” Zei Niek nog een keer ietsje luider.
“Dan moet ge hier beneden zijn onder het café, daar wordt er getraind en liggen de boten. Hoe oud zijt gij?
“Dertien”
“Vraag maar naar Bertje, dat is de trainer van die gastjes van uw leeftijd.” zei ze vriendelijk.
“Bedankt, mevrouw.” antwoordde Niek beleefd en begaf zich naar de hangars.

“Bent U meneer Bertje.” vroeg Niek aan een klein gezet mannetje die cijfers aan het noteren was op een bord.
“Ja, waarom.?” vroeg hij nogal ruw.
“Ik zou willen roeien en de Madam van het café heeft mij naar U gestuurd.”
“Aha,” zei hij Niek monsterend. “Gij wilt dus roeien?”
“Euh.. Ja.” mompelde Niek verlegen. “Neen ik wil patatten rooien, maar bij gebrek aan goede patattenvelden in de omtrek kom ik roeien. sufferd” dacht Niek.
“Dan zult gij toch nog veel boterhammen moeten eten en veel trainen, maar goed ik heb er al gehad die nog magerder waren dan gij en goede roeiers werden.”
“Ja en ik heb al voor minder stomme opmerkingen op iemand zijn bakkes geslagen!” mompelde Niek.”
“Wablief?” vroeg Bertje die de inschrijvingspapieren in orde aan het maken was.
“Niets, niets”

Niek vertrok en spurtte als een halvegare naar zijn grootmoeder. Het was nu al te lang geleden dat hij een uurtje had kunnen stelen.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Kijk en vergelijk

Goedemorgen,

Een herschreven stukje Niek. Is de Vlaamse primitief verfijnder nu? Is het oubollige bij de keel gegrepen en op rituele wijze afgemaakt? Laat het mij weten.

Het is behaaglijk warm op de kamer. Er brandt een elektrisch vuurtje. Regendruppels tokkelen op de dakpannen. “Weer kamerarrest” mompelt Niek en ploft op zijn bed. Hij staart naar de deur die hij zelf geschilderd heeft. Het was er aan te zien. Vroeger was ze eentonig wit, nu is het een groen bas-reliëf van klodders en tranen verf. Niek trekt de knieën op tot tegen zijn kin. Hij kijkt naar zijn tafeltje. Het is één grote chaos. Pennen, potloden, gommen, cursussen, notaboeken, paperclips…
Alweer had hij een aantal ronde en onbeduidende cijfers behaald op school. Resultaat: Pa en Ma Niek des duivels.

“Wat haalt het uit? Als de resultaten meevallen zit ik ook altijd op mijn kamer te neuspeuteren. Waarom zou ik dan nog iets aan die rotcijfers doen? twaalf jaar, en hier zit ik dan” Dacht hij. “Gelukkig kan ik lezen en schrijven. Meer hoeft voor mij niet.” Hij begon een nieuw boek te lezen. Lezen leek zowaar een fysieke inspanning, wat als je de hersenactiviteit meerekent eigenlijk wel waar is. Uren ging hij door. Tot hij opschrok van een dichtslaande deur. Pa en Ma Niek gingen slapen. Niek knipte snel het licht uit en deed alsof hij sliep. Moeder piepte nog eventjes in de kamer om te zien of zoonlief sliep. Met zijn gezicht naar de muur gekeerd zodat ze zijn dichtgeknepen ogen niet kon zien lag Niek te wachten tot moeder zou weggaan. Opgelucht haalde hij adem toen ze de deur terug sloot. Nadat hij zeker meende te zijn dat niemand hem nog zou komen storen knipte hij zijn nachtlampje terug aan en las verder. Midden in de nacht sukkelde hij in slaap van vermoeidheid.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Appel

Goedemorgen,

“In het leven krijg je niets voor niets” dacht Niek en hij gapte nóg een appel.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Experiment

Goedemorgen,

  “Experiment. Dat klinkt niet echt bemoedigend, Pa. Heb je dan geen schrik dat het fout loopt?”
“Neen, want mijn toestand kan alleen maar achteruitgaan. De enige vraag is in hoeveel tijd. Dus als het fout loopt verspeel ik alleen maar wat tijd en niets meer.” kwam het gezwinde antwoord. Hier was blijbaar over nagedacht.
“Niets meer? Vind jij dat dan weinig?
“Zoals ik er nu bijloop, haha, bijlig vind ik dat inderdaad weinig” lachte Pa Niek.
Enige zwarte humor en zelfspot was Pa Niek niet vreemd.

Vriendelijke groet van de SPaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Niek

Goedenavond,

Morgen meer Niek en Pa Niek

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Noodregering

Goedemorgen,

Wat een van de pot gerukte uitdrukking: Noodregering. Alsof de tanks de straten bezetten, de bevolking zonder melk komt te zitten zoals in Venezuela, alsof de avondklok is ingesteld, alsof er burgeroorlog dreigt.

En dat allemaal omdat we er niet uikomen over welke klanken we uit onze keel stoten.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Gedwongen verhuis

Goedemorgen,

“Dag Nic, het gaat niet goed op shool hé maat?” vroeg Augustijn.
“Niet echt.” antwoordde Nic bedremmeld.
“Wat vind je daar zelf van”
“wat een stomme vraag” dacht Nic. “Alsof ik hier ga verkondigen dat dit fantastisch is. Nic had een hekel aan vragen waarop het antwoord zo klaar als pompwater is.
“Nu verwachten ze van mij dat ik als een klein kind mooi ga vertellen hoe stout en slecht ik wel bezig ben.” Maar Nic was een rebel in gedachten en niet in daden.
“Wat ben ik toch een lafaard.”
“Niet goed.” antwoordde hij.
“En hoe komt dat denk je?” vuurde Augustijn alweer zijn volgende vraag af.
“Val nu dood.” dacht Nic. “Nu moet ik hier alweer een valse biecht af leggen, want neen Augustijntje, het ligt echt niet alleen aan mij. Mocht er nog eens iemand met mij praten of mij een handje toe steken met studeren zou het al gans anders zijn. Maar mij een anderhalf jaar op mijn kamer opsluiten zonder pardon is nu niet echt de oplossing. Ik mag verdomme alleen van mijn kamer af om een halfuur te eten en om halfnegen nog een keertje om te gaan pissen. En o wee als ik het om haltien waag om nog eens naar beneden te komen omdat ik weer moet pissen, want dan is het ambras. Je moest eens weten hoeveel keren ik mijn blaas onder controle moeten houden heb om te wachten tot iedereen in bed lag en sliep om dan naar beneden te sluipen om te kunnen zeiken.”
“Omdat ik niet studeer en lui ben, Augustijn.” kwam het door Augustijn verwachtte antwoord.
“Zie je wel Augustijn, hij weet het maar doet het alleen niet.” mengde Pa Niek zich in het gesprek.
Augustijn was de enige vriend die mijn ouders nog hadden omdat Pa Niek met niemand contact wilde. Augustijn was een succesvolle zakenman die leefde voor zijn werk. Hij was getrouwd met een Oostenrijkse. Leuke Madame trouwens, Marie Rose. Ze woonden in een kast van een huis in St Martens Latem. ‘S zondagsochtends kwamen ze regelmatig op bezoek. ‘ T was wel een bescheiden kerel. Reed rond in een doodnormaal golfje, had geen allures der nieuwe rijken.
“Wel Niek, je ouders en ik hebben een afspraak gemaakt, gedurende de week kom je bij ons wonen en tijdens de weekends als alles goed gaat mag je naar hier komen.”
Nic hoorde het donderen in Keulen.
“Maar je weet dat de dingen geld kosten in het leven, dus zullen je ouders wekelijks je kost en inwoon aan mij betalen, dus je ziet dat ze veel doen voor jou.”
“Wat een klote opmerking” dacht Nic woedend. “Is mij voederen en een onderdak verschaffen nu ook al een gunst? Ik weet dat dingen verwacht worden van mij en ik die niet naar behoren inlos. En dat ligt niet alleen aan mij jongens. Maar dit is wel zeer gortig. Is dat veel doen? Of gaan we weer de toer op dat zelfs de stront die ik schijt niet van mij is, want de vreet ik die verorber is betaald door Pa en Ma Niek? Dat had Pa Niek hem onlangs nog onder de neus gewreven, niet die stront, wel de opmerking.
Ostentatief haalde Ma Niek een briefje van vijfhonderd uit haar portemonnaie en overhandigde die aan Augustijn, die het briefje wegstopte terwijl hij Nic aankeek om aan te tonen dat het geen grap was. Nic vroeg zich af hoelang ze geoefend hadden om deze hele pantomine ten beste te geven.

Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

Read Full Post »

Older Posts »